Sophoclis Aiax.

X, 506 p. Der Einband ist stark berieben, Vorbesitzer Vermerk auf dem Vorsatz mit Tinte, sehr vereinzelte Bleistift-Anstreichungen, die Seiten sind papierbedingt leicht nachgedunkelt, ansonsten ein gutes Exemplar. / Tegmen vehementer detritum est, adnotatio prioris possessoris in charta posteriore atramento scripta, paucae notae graphio factae, paginae propter chartam paulum obscuratae sunt, alioquin exemplar bonum. -- (Abstractum:) PRAEFATIO. Insperanti mihi et imparato sed valde optanti ce- cidit ut nova posceretur hujus libri editio, quem ne- que non esse vellem neque talem esse, qualis erat. Ubi vero operi instaurando manum admovi, illico me difficultatibus irretitum sensi iis, quas qui veterano- vis adstruere conantur, haud facile effugiunt. Nam quum avito quodam philologorum more multa adno- tassem cognitu utilia fortasse sed a re tamen aliena, eaque nec resecare sustinerem quippe jam aliorum disputationibus intexta, neque dignarer reponere im- perfecta, factum est ut nonnunquam longius etiam quam antea a proposito digrederer. Id ego, si res integra fuisset, utique non fecissem; omninoque ita statuo, disciplinam grammaticam multo prius ad ma- turitatem quandam perventuram fuisse, si non pedisequae loco habita ac modo interpretandis modo emen- dandis veterum scriptis subservire coacta esset. Quid enim causae est, cur plerasque ejus partes adhuc temporis ne mediocriter quidem elaboratas habeamus, nisi quod in transcursu magis quam dedita opera nec generatim sed disperse in adnotationibus tractatae sunt? Nihilo secius philologis difficile est saturam non scri- bere. Nam quum nemo sit qui universam artem ae- qualiter pertentatam perceptamque habeat, multi au- tem qui singulis ejus locis plus minus lucis afferre possint, has miscellaneas, uti vocant, observationes aut nullo loco aut minus opportuno expromi oporte- bit. Etenim seorsum, ut olim, quominus edantur, ob- stant bibliopolarum arbitria, hoc vero est lectorum ipsorum fastidia, qui commentariolos nostros acci- piunt tanquam merces coemtionales, aspernantur au- tem nulla veteris scriptoris virtute redemtos [...].